Wiel hanteert een taal van beweging, gebaren en persoonlijke symbolen. Hij streeft naar een functionele visuele stijl zonder geforceerde trucs te hoeven gebruiken. Zo vermijdt hij de inhoud van het schilderij voor de voeten te lopen. “Waar het echt over gaat zijn tenslotte gevoelens en gedachten zonder te vallen voor sentiment of zonder anekdotisch te worden”.

Wiel Franssen werkt met acryl op linnen. Taal, landschappen, muziek, film, gebouwen, mensen en vooral de onvolkomenheden hierin roepen een bepaalde sfeer op die samengaan met gebeurtenissen uit zijn omgeving (verdriet, vreugde, angst, verveling). Dit probeert hij vanuit zijn binnenste uit te drukken op het doek. Daarom dragen zijn werken een sterke emotionaliteit uit. Zo wordt elk werk een beetje een zelfportret.

“Mijn werken zijn in eerste instantie niet gemaakt om wie dan ook te behagen maar om de belangrijke spanningen van mijn leven te verwerkelijken”.
“Een boodschap heb ik niet. Iedereen is vrij om mijn schilderingen op zijn eigen manier te interpreteren”.